42 @ 42

Februari 2021. Eerst te warm. Dan een berg sneeuw. Daarna een week regen. Ik heb nauwelijks getraind, de laatste weken probeer ik het wel op te pakken. Maar meer dan 10km hardlopen is alweer een tijdje geleden. Wil ik die 42km nog doen voor mijn 43ste, is dit weekend mijn laatste kans. De weersvoorspelling: graadje of 6-7, eerst bewolkt, later opklaringen en het blijft droog. Bijna perfecte hardloopomstandigheden. Zal ik dan toch… Stenders gaat weg bij Radio 2. Vrijdags doet hij nog mee aan de discoMARATHON. Dat is voor mij het teken dat alle lichten op groen staan: zaterdagochtend GA IK HET DOEN!

Welke route zal ik doen? Mijn idee was altijd om van huis naar Station ‘s-Hertogenbosch te lopen. Maar met coronamaatregelen maak ik geen gebruik meer van het OV. Een rondje dan maar. Ik plan een route op de Suunto-app. Eerst langs de bekende weg van huis naar Eindhoven langs het kanaal. Die weg kan ik bijna dromen, voor corona liep ik die route wekelijks, weer of geen weer. Dat is 18km. Dan verder door Eindhoven naar Nuenen, Gerwen, door een mooi bosgebied richting Aarle-Rixtel. Na een paar opties uitproberen kom ik tot een totaalafstand van 42,7km. Prima. Die route ga ik volgen, maar dan in omgekeerde volgorde. Mocht de navigatie onderweg uitvallen, zal ik de laatste 20km niet verdwalen.

Zaterdagochtend, spullen pakken. Niemand weet er van, behalve mijn vrouw. Gezien mijn conditie ga ik het voorzichtig aanpakken. Een rugzak mee met waterzak (2l) en een hoop sultana’s. Paracetamol mee voor de zekerheid, 2 pakjes Dextro en mijn telefoon. Ik had pas op youtube nog een filmpje gezien over heel rustig joggen, dat ga ik toepassen. Uitlopen is belangrijkst, ik wil niet halverwege een blessure oplopen. Iedere 2km maak ik een foto die ik naar mijn maat stuur. Kijken hoeveel foto’s het duurt voordat hij het doorheeft. 10:00, tijd om te starten!

Jaja, de kappers zijn alweer een paar maanden dicht…
0km
2km
4km

Het gaat soepel, prettig relaxt. De eerste 6km verlopen zonder enige klachten. Enige waar ik op let, is mezelf ontspannen houden. Ondertussen lekker hoofdrekenen. Hoeveel foto’s tot ik minder dan 30km nog te lopen heb? Hoeveel foto’s heb ik totaal te gaan? Hoeveel minuten mogen er minimaal en maximaal tussen foto’s zitten?

6km
8km
10km
12km

Het weer is fantastisch, en deze route ook! Ik luister onderweg naar de Canto Ostinato van Simeon Ten Holt, en raak trance. De muziek, de natuur, af en toe een zonnestraaltje, volop genieten. Ontspanning houden, want het is nog een eind. Maar 14km gehaald, één derde deel is achter de rug! De benen houden het goed, ik wandel af en toe een stukje om een koek naar binnen te werken. Maar het joggen/trimmen is goed vol te houden. Rond 13km het mooiste stukje uit de route, de Molenheide:

14km
16km
18km
20km

De stedelijke kilometers door centrum Nuenen vallen tegen na de mooie bospaden. Het begint overal ook drukker te worden. In de verte zie ik Eindhoven. Dat voelt als een belangrijke grens. Vanaf 24km is het bekende fietspad langs het kanaal terug naar huis. De klassieke muziek heeft plaatsgemaakt voor Spijkers met Koppen, mijn favoriete radioprogramma in het weekend. Dolf Jansen geeft me extra motivatie om door te zetten.

22km
24km

Over het TU/e terrein. Vorig jaar liep ik hier nog de Dommelloop, 10km ofwel vier rondjes over het terrein. Dat was een gezellig avondje, qua conditie ging het toen een stuk beter. En door, langs de Dommel, door de fietstunnels onder de weg en het spoor, op naar het Eindhovens Kanaal. Het bekende stuk van de route. Pfoe, krachten sparen, proberen de 2km steeds vol te houden, tussendoor drinken en rustig koeken eten. Af en toe wat lichte klachten, voeten raken vermoeid, in de rechterheup zit een pijntje. Ontspanning blijven zoeken.

26km
28km

Twee derde zit erop! Ik denk terug… het eerste derde deel is alweer erg lang geleden, en ik moet nog zo’n eind… pffff… Pijntjes worden erger, de wandelpauzes tussen 2km sprints langer. Kom op, als je voorbij 32km bent, is het minder dan 10k en dat loop je normaal binnen een uurtje! Inmiddels zakt mijn tempo veder en verder… de laatste 10km, ik moet ze eerst maar eens zien te halen.

30km
32km
34km

KAPOT. PIJN. Nog geen kilometer weet ik zonder wandelpauze meer te volbrengen. Geen blessures, maar al mijn beenspieren zeggen: GENOEG! KAPPEN NOU! Het is zonnig geworden en het is druk op het fietspad. Mijn voetzolen staan in brand. Dextro Energy helpt me door de zwaarste vermoeidheid heen. Ik probeer te rekenen. Nog 8km? Normaal makkelijk binnen een uur. Nu… 10 minuten per km? 80 minuten?? Auw, ga maar uit van nog anderhalf uur afzien…

36km
38km

In de verte het industriegebied, daarna volgt Brouwhuis waar waarschijnlijk de eindstreep zal zijn. Ik ga dit redden. Al doe ik inderdaad 10 minuten over één kilometer, dan ben ik nog over 40 minuten klaar. Tijd om meer hulptroepen in te roepen. Een beetje Rolling Stones in mijn oren laat de pijn verdwijnen. Bij de volgende foto zal ik mijn zus en ouders eens bellen. Nog een slok water… oeps, de waterzak is leeg! Oei oei oei, nou, een kleine 3km nog, dat moet lukken. Rustig aan, je bent er bijna.

40km

VEERTIG KILOMETER! Telefoontjes gepleegd met zuslief, ouders en Sander, ze slepen me door de volgende kilometers. Via de telefoon laat ik me even aanmoedigen, heerlijk, mijn privépubliek! Wat een enorme energie krijg je daar toch van, ik hoef niet meer te wandelen en loop de laatste paar kilometers uit… Echt even het gevoel als in een echt evenement met publiek langs de kant.

42km

En dan kijk ik op mijn horloge… Ahhhhhhhh YES 42,2km!!!!! Op een kleine kilometer afstand van huis bereik ik mijn eindpunt! TWEE-EN-VEERTIG-KOMMA-TWEE-KILOMETER. Op een zo relaxt mogelijke manier volbracht. BAM! Doel bereikt, 42@42, net op tijd. Mijn allereerste Marathontijd is nu geregistreerd in de app: 5:12:40. Het is maar goed dat ik niet meteen thuis ben. Zodra ik stilsta, schiet er kramp in mijn kuiten en bovenbenen. Rustig blijven wandelen, genieten van de voldoening. Vooral niet stilstaan, want mijn hele lichaam dreigt met krampaanvallen.

Vrouwlief komt me tegemoet gelopen, met onze Bowy. Vijf uurtjes zonder zijn favoriete baasje, dat was een hele opgave blijkbaar…

Ahhhh, voetenbadje, krantje, biertje erbij, stukje taart. Langzaamaan kom ik weer op krachten. Alle bewegingen doen pijn. Mijn benen voelen als bundels pure spierpijn. En toch voel ik me niet veel anders dan na een geslaagde halve marathon. Nu was ik slecht voorbereid en heb ik het heel rustig aan gedaan. Eigenlijk een extreem lange maar milde intervaltraining van 21x 2km. Ja, alles doet pijn, en het herstel zal zeker een tijdje duren. Maar ik kan het!

Sterker nog, mijn Suunto-app zegt dat dit mijn tweede tijd is op vergelijkbare afstand… Februari vorig jaar liep ik als training eens van huis naar Boxtel, 39,7km in 4:40:35. Toen was ik in betere conditie, net in voorbereiding op de Rotterdam Marathon. Maar 39,7 is geen 42,2, dit is mijn eerste echte marathon.

Het is nu maandag, twee dagen na de loop. En ik heb alweer zin in de volgende. Eind oktober staat Rotterdam op de agenda, duimen dat die doorgaat. Heb ik nog een zomer om me voor te bereiden en daar een officiële tijd neer te zetten. Maar mijn eerste heb ik nu gelopen, zoals voorgenomen, op mijn 42ste.

Met dank aan telefonische Supersupporters Mirella en mijn ouders, maatje Sander, om me door de laatste kilometers te slepen en natuurlijk mijn lieve Miruna en kinderen voor alles om dit mogelijk te maken!!!! DANK DANK DANK!!!!!!